Rozczarowujący.
Połowę krótszy od pierwowzoru (brakuje mnóstwa planet), w zasadzie brak sekretów, poziomy też zostały wykastrowane.
Muzyka jest teraz bezpłciowa, ot brzdąkanie symfoniczne jak w filmach, nic co zapada w pamięć - w jedynce była ambientowo-elektroniczno-symfoniczna i dla każdej planety charakterystyczna, zapadała w pamięć i świetnie budowała klimat.
Znane planety zostały zubożone o różne efekty i elementy (np. na Gaspar już nie czuć tej duszności i przytłoczenia, a na Novalis usunięto ukryte podwodne jaskinie), kilka rzeczy dodano jak np. ścieżkę zdrowia na Veldin czy jetpack i kolekcjonowanie mózgów (bo nie ma już pustyni).
Brakuje wielu postaci z jedynki, główny czarny charakter jest teraz idiotą i marionetką w rękach Neferiusa, który to już nie ma lokaja i jest organiczny.
Gra ciągle ponagla gracza, żeby wykonywał zadania (podczas gdy ja np. lubię się porozglądać za sekretami (złote śrubki + teraz karty, najczęściej w oczywistych miejscach, więc trudno mówić o sekretach)). Musiałem wyciszyć dialogi bo dostawałem od tego szału...
Poziom trudności został dostosowany do najmłodszych. Checkpointy są co chwilę, zagadki z trespasserem opcjonalne (można prawie wszystkie pominąć).
I po co w ogóle Reboot? Włożyli w ten remake'o-reboot tyle pracy, że równie dobrze mogła to być nowa, normalna część... To wciąż świetna gra, ale pierwszy Ratchet na PS2, który był podstawą tej wersji, jest absolutnie bezkonkurencyjny pod każdym względem (poza rzecz jasna grafiką).