Ludzi zaburzonych nie brakuje, w sumie to każdy jest, bo jest jakiś inny, ale niektórzy bywają tak bardzo poza naszymi prywatnymi granicami akceptacji, że na początku są zabawni, ale po jakimś czasie zaczynają męczyć, przynajmniej ja tak to odczuwam. Wszystko jest fajne na krótką metę, ale jak siedzisz na przeklętym monitoringu 12 godzin z takim zawodnikiem, musisz być skupionym na czymś, czego się i tak ogarnąć nie da w pełni i słyszysz, że te szczepionki, te lekarstwa, ten rząd światowy, te leki, ten żydowski spisek itd. to męczysz się strasznie. Wszyscy jesteśmy nienormalni, bo nikt nie jest taki sam, ale są jakieś granice osobiste, czyli nienormalne.
Sprawę upraszczając do bólu, są ludzie których ględzenie możemy zaakceptować, lub tacy, którzy nas wyprowadzają z równowagi psychicznej. Wszystko jest dobrze, dopóki z takim gościem nie jesteś uwięziony na 12 godzinnej zmianie.