"...albowiem życie Twoich wiernych, o Panie, zmienia się, ale się nie kończy..., więc choć serca ściska smutek, a w oczach mamy łzy, nie mówimy żegnaj, mówimy do zobaczenia..."
Nasuwa mi sie tu pewna refleksja... odnosnie pontyfikatu Jana Pawla II. Czyz nie sadzicie... ze bardzo czesto na Jego ustach goscily slowa "milosc", "jednosc"... za kazdym razem na swoich pielgrzymkach je powtarzal... chrzescijanie, katolicy nigdy nie byli w takiej jednosci... wyznawcy roznych religii... tych "prymitywnych" z Afryki nawet... a teraz... caly swiat sie jednoczy - to jest piekne - mysle ze Jemu sie to podoba... jakby nie patrzyc - cale zycie nawolywal do tego
WIELKI CZLOWIEK!!