To może mały poemacik o ......
Od prawieków w calym swiecie,
Kogo kolka w boku gniecie,
Kazdy sobie pierdzi chetnie,
Cicho, smutno lub namietnie.
Stary, mlody, maly, duzy
Wszystkim dym sie z dupy kurzy,
Kazdy chetnie portki pruje,
Bliznim pod nos popierduje.
Pierdza panny, dobrodzieje,
Ksieza, szlachta i zlodzieje,
Nawet papiez chociaz miernie,
Tez kadzidlem sobie pierdnie.
Pierdza ludzie na siedzaco,
Na stojaco i chodzaco,
Pierdza nawet przy kochaniu,
By dac taktu jak przy graniu.
Krasawice w wieku kwiecie,
Pierdza cicho jak na flecie,
A powazne w wieku damy
Popierduja cale gamy.
I w teatrze i w kosciele,
W dnie powszednie i niedziele,
I filozof i matolek,
Kazdy pierdzi ciagle w stolek.
Jeden przebral w jadle miarke
I ma w dupie oliwiarke.
Gdy chcial pierdnac na odmiane,
Obsral okna, drzwi i sciane.
Ten zas smrodzi jak niecnota,
Jakby zjadl zdechlego kota.
A kiedy sie czosnku naje,
To az wiatrak w oknie staje.
A ten trzeci jest w humorze,
Kiedy pierdnac sobie moze,
Wiec nateza sile cala
By popierdziec chwile mala.
Tam jakala w kacie stoi
Dupe sciska bo sie boi
Chcialby sobie puscic baka
Lecz w pierdzeniu tez sie jaka.
Jednym slowem w calym swiecie,
Kogo bzdzina w dupie gniecie,
Wszyscy niech se pierdza chetnie,
Cicho, smutno lub namietnie...